فیثاغورس

فیلسوف و ریاضیدان یونانی (ولادت497-وفات580) دوره ی زندگانی او روشن نیست ولی گفته اند به مصر و ایران و هندوستان سفر کرده است و از دانشمندان آن کشور ها بهره برده و معاصر کورش و داریوش هخامنشی بوده.در اواخر صده ی ششم قبل از میلاد به یونان بازگشت و گروهی پیرو او شدند.وی انجمنی سری تشکیل داد که هم دینی و هم اخلاقی و هم سیاسی بود.ضاهراَ لفظ فیلسوفاز مخترعات فیثاغورس است به این معنی که در یونانی حکیم یعنی خردمند را سوفوس و حکمت را سوفیا می گفتند.فیثاغورس می فرماید:ما هنوز لیاقت آن را نداریم که خردمند خوانده شویم ولی چون خواهان حکمت هستیم باید ما را فیلسوفوس خواند که معنی آن دوستدار حکمت استو همین لفظ است که فیلسوف شده و فلسفه از آن مشتق گردیده.کلاَ در فلسفه ی فیثاغورس علوم ریاضی اهمیت تمام داشته و او عدد را اصل وجود پنداشته و همه ی امور را نتیجه ی ترکیب اعداد و نسبت های آنها دانسته است.چون به این نکته برخورده است که ترکیب صوت ها در تولید نغمات تابع تناسبات عددی می باشد موسیقی را نیز مانند هندسه و نجوم از رشته های علوم ریاضی می داند و کلاَ نظام عالم را تابع عدد می شمارد و هر وجودی را با یکی از اعداد مطابق می داند.خلاصه آنکه عدد را حقیقت اشیاء و واحد را حقیقت اعداد می خواند.تضاد واحد و کثیرو زوج و فرد را منشأ همه ی اختلافات می پندارد.اما واحد مطلق را از زوجیت و فردیت و وحدت و کثرت بری می داند.حکمت فیثاغورس از چند جهت قابل توجه استیکی از اینکه حقیقت غیر قابل جسمانی است یعنی به نسبت های عددی که امری فرضی و عقلی است قایل شده و بدان اهمیت داده.دیگر از این کوریت زمین را معلوم کرده و مزیت مرکز و ساکن بودن آنرا از آن برداشته است.